Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. (Dz 2,1)

Bóg wypowiedział wszystkie te słowa: „Ja jestem PANEM, twoim Bogiem, który wyprowadził cię z ziemi egipskiej, gdzie byłeś niewolnikiem. Nie będziesz miał innych bogów oprócz Mnie. Nie zrobisz sobie bożka. I żadnej podobiźnie przedstawiającej to, co najwyżej na niebie, nisko na ziemi i w głębinach wód, nie będziesz oddawał czci ani nie oddasz się w niewolę. ( … ) Nie będziesz wymawiał imienia PANA, twego Boga, bez szacunku, gdyż PAN nie pozostawi bez kary tego, kto wypowie Jego imię bez szacunku. Pamiętaj o dniu szabatu, aby należycie go świętować. Przez sześć dni będziesz wykonywał wszystkie swoje prace, lecz siódmy dzień jest szabatem dla PANA, twego Boga. ( … ) PAN pobłogosławił dzień szabatu i wyróżnił go jako święty. Czcij swojego ojca i matkę, abyś cieszył się długim życiem na ziemi, którą ci daje PAN, twój Bóg. Nie popełnisz morderstwa. Nie dopuścisz się cudzołóstwa. Nie będziesz kradł. Nie złożysz kłamliwego zeznania przeciwko swojemu bliźniemu. Nie będziesz pożądał dobytku swojego bliźniego. Nie będziesz pożądał jego żony, jego sługi, jego służącej, jego wołu, jego osła ani żadnej rzeczy, która należy do twojego bliźniego”. (Wj 20,1-17)

Pierwsze dwa przykazania są przekazane przez Boga w 1. osobie l.pojedynczej (wers. 2-6): „Ja jestem Panem…”, „…oprócz Mnie”. Następne 8 przykazań jest wypowiedzianych w 3. osobie l.pojedynczej (wers. 7-17): „…imienia Pana”, „Pan nie pozostawi…”, „Pan pobłogosławił…”. W tradycji rabinicznej mówi się, że pierwsze dwa przykazania przekazał ludziom bezpośrednio sam Bóg. Ale ponieważ lud przeląkł się Boga na górze Synaj (Wj 20,18-21) i bał się Jego głosu, więc pozostałe osiem przykazań dał im Mojżesz.

Zesłanie Ducha Świętego (zanurzenie w Duchu Świętym) dokonało się w dzień Pięćdziesiątnicy, żydowskiego święta nadania ludowi izraelskiemu prawa (dekalogu) na górze Synaj. Bóg wybrał ten sam dzień na chrzest Duchem Świętym:

  • aby pokazać, że teraz On sam w człowieku wypełni nadane przez siebie prawo,
  • aby pokazać, że obecność Ducha Świętego w człowieku, to doskonałe wypełnienie prawa Bożego w człowieku; to zaplanował i tego właśnie pragnął Bóg, gdy przekazał 10 Słów,
  • aby jawnie okazać swoją moc w czasie, gdy Jerozolima była zapełniona pielgrzymami.
Alleluja!

Wszystko, co planuje i realizuje Bóg jest po prostu doskonałe. Warto Mu zaufać, warto być Mu uległym, żeby oglądać wielkie dzieła Pana. Bo On czyni tylko wielkie, doskonałe rzeczy!

Namaszczenie Duchem Święty, musi być widoczne, słyszalne i dostrzegalne przez innych, również przez niewierzących. Namaszczenie, zanurzenie w Duchu Świętym, to nie tylko wydarzenie mistyczne, wewnętrzne, duchowe, ale to przede wszystkim przeżycie społeczne – powinno być widoczne w ciele, w zachowaniu ludzi napełnionych Duchem Świętych. W Dziejach Apostolskich czytamy, że zgromadzeni ludzie, widząc oznaki napełnienia Duchem Świętym, mieli uczniów za pijanych (Dz, 2,13). Chrzest Duchem Świętym jest zatem manifestacją Bożej obecności. Manifestacją głośną i spektakularną – nie sposób tego nie zauważyć.

A czy tak się to dzieje w naszych kościołach obecnie?

Pięćdziesiątnica,